แปล รับรองคำแปล และรับรองนิติกรณ์

ลำดับของการรับรองสำคัญกว่าความเร็ว เพราะแต่ละขั้นรับรองสิ่งที่ต่างกัน การรับรองนิติกรณ์ที่กรมการกงสุลเป็นการรับรองลายมือชื่อและตราประทับของเจ้าหน้าที่ผู้ออกเอกสาร ไม่ใช่การรับรองข้อเท็จจริงในเนื้อหา ส่วนการรับรองที่สถานทูตปลายทางเป็นการยืนยันต่อหน่วยงานของประเทศนั้นว่าเอกสารผ่านสายงานของไทยมาถูกต้อง

หากทำสลับลำดับ เช่น ไปสถานทูตก่อนกรมการกงสุล เอกสารจะถูกปฏิเสธและต้องเริ่มใหม่ ผู้ที่มีกำหนดการแน่นอนควรวางลำดับตั้งแต่วันแรก ไม่ควรทยอยเดินเรื่องทีละขั้นโดยไม่ทราบข้อกำหนดสุดท้ายของปลายทาง

คำแปลที่จะยื่นพร้อมกันต้องเป็นคำแปลที่ครบถ้วน รวมถึงข้อความในตราประทับ หัวกระดาษ และหมายเหตุท้ายเอกสาร การละข้อความบางส่วนโดยเห็นว่าไม่สำคัญเป็นสาเหตุที่พบบ่อยของการถูกตีกลับ ทีมงานแปลแบบครบทุกองค์ประกอบและระบุตำแหน่งของตราประทับไว้ในคำแปลด้วย

เอกสารเอกชนที่ต้องใช้ประกอบ เช่น หนังสือมอบอำนาจหรือคำรับรองของผู้สมัคร ต้องมีการรับรองลายมือชื่อโดยทนายความผู้ทำคำรับรองลายมือชื่อและเอกสาร (Notarial Services Attorney) ซึ่งขึ้นทะเบียนกับสภาทนายความในพระบรมราชูปถัมภ์ ก่อนเข้าสู่สายนิติกรณ์

สถานะกฎหมาย: ไทยยื่นภาคยานุวัติสารเข้าเป็นภาคีอนุสัญญากรุงเฮก ค.ศ. 1961 (Apostille) เมื่อ 30 มิถุนายน 2569 และอนุสัญญาจะมีผลบังคับใช้กับประเทศไทยในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2570 (ที่มา: HCCH) ก่อนถึงวันดังกล่าว หนังสือรับรองความประพฤติที่จะใช้ต่างประเทศ ยังต้องผ่านการรับรองนิติกรณ์ที่กรมการกงสุล และสถานทูตของประเทศปลายทางตามลำดับเดิม