เอกสารคดีความและเอกสารที่ยื่นต่อศาล

ศาลไทยบังคับให้เอกสารภาษาต่างประเทศต้องมีคำแปลหรือไม่

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 46 กำหนดให้กระบวนพิจารณาใช้ภาษาไทย และศาลมีอำนาจสั่งให้คู่ความส่งคำแปลภาษาไทยที่มีผู้แปลรับรองความถูกต้องพร้อมเอกสารภาษาต่างประเทศ ในทางปฏิบัติจึงควรเตรียมคำแปลไปพร้อมกันตั้งแต่วันยื่น

คำแปลในคดีต้องให้ทนายความรับรองด้วยหรือไม่

หลักคือผู้แปลเป็นผู้รับรองความถูกต้องของคำแปล ส่วนการให้ทนายความผู้ทำคำรับรองลายมือชื่อ (Notarial Services Attorney) รับรองเพิ่ม จะใช้เมื่อหน่วยงานปลายทางหรือคู่ความต้องการหลักฐานยืนยันตัวผู้ลงนาม ควรสอบถามผู้รับเอกสารก่อนว่าต้องการระดับใด

ถ้าเอกสารมีบางส่วนอ่านไม่ออกต้องทำอย่างไร

ผู้แปลต้องระบุไว้ตรงตำแหน่งนั้นว่าอ่านไม่ได้ (illegible) ห้ามเดาหรือเติมข้อความ เพราะการเติมเนื้อความที่ไม่ปรากฏในต้นฉบับทำให้คำแปลไม่ตรงกับพยานเอกสารและอาจถูกโต้แย้งได้

คำพิพากษาจากศาลต่างประเทศนำมาใช้ในไทยได้ทันทีหรือไม่

การนำผลของคำพิพากษาต่างประเทศมาใช้ในไทยขึ้นอยู่กับประเภทคดีและต้องผ่านกระบวนการทางศาลไทย เอกสารมักต้องได้รับการรับรองจากหน่วยงานประเทศต้นทางและสถานเอกอัครราชทูตไทยก่อน จึงควรปรึกษาทนายความและตรวจสอบกับศาลที่รับเรื่องก่อนดำเนินการ

ต้องแปลทั้งฉบับหรือแปลเฉพาะส่วนที่เกี่ยวข้อง

โดยหลักควรแปลทั้งฉบับเพื่อไม่ให้ถูกโต้แย้งว่าเลือกแปลเฉพาะส่วนที่เป็นประโยชน์ต่อฝ่ายตน หากศาลอนุญาตให้แปลเฉพาะส่วน ต้องระบุขอบเขตที่แปลไว้ในคำรับรองอย่างชัดเจน

ชื่อบุคคลและชื่อบริษัทควรทับศัพท์อย่างไร

ควรยึดการสะกดตามเอกสารราชการที่ใช้อยู่จริง เช่น หนังสือเดินทางหรือหนังสือรับรองนิติบุคคล และคงชื่อภาษาต้นฉบับไว้ในวงเล็บ เพื่อให้ศาลเชื่อมโยงกับเอกสารอื่นในสำนวนได้โดยไม่คลาดเคลื่อน