เอกสารการแพทย์และประกัน

เอกสารการแพทย์เป็นข้อมูลอ่อนไหวและเป็นเอกสารที่มีผลต่อการตัดสินใจทางคลินิกและทางการเงิน คำแปลจึงต้องคงชื่อโรค ชื่อยา ขนาดยา หน่วยวัด และค่าอ้างอิงของห้องปฏิบัติการตามต้นฉบับทุกจุด ห้ามแปลงหน่วยหรือปรับค่าให้เข้ากับมาตรฐานของประเทศปลายทาง เพราะการแปลงหน่วยเป็นการตีความทางคลินิกที่อยู่นอกขอบเขตของงานแปล

ชื่อยาควรคงชื่อสามัญทางยา (generic name) ที่ปรากฏในต้นฉบับ และหากต้นฉบับระบุชื่อการค้า ให้คงไว้พร้อมระบุชื่อสามัญในวงเล็บเมื่อระบุได้จากเอกสารเอง ผู้แปลไม่ควรเพิ่มข้อมูลยาที่ไม่ปรากฏในต้นฉบับ เพราะเอกสารการแพทย์จะถูกใช้ประกอบการรักษาต่อเนื่องหรือการพิจารณาสินไหม

ใบรับรองแพทย์ที่จะใช้ต่างประเทศมักต้องมีชื่อและเลขที่ใบอนุญาตประกอบวิชาชีพเวชกรรมของแพทย์ผู้ออก พร้อมตราประทับของสถานพยาบาล เพื่อให้หน่วยงานปลายทางตรวจสอบย้อนกลับได้ หากเอกสารไม่มีข้อมูลนี้ อาจไม่ผ่านขั้นตอนรับรองในภายหลัง ควรตรวจกับสถานพยาบาลผู้ออกก่อนนำไปแปล

งานเคลมประกันข้ามประเทศมักต้องใช้ทั้งใบเสร็จ ใบสรุปค่ารักษา และเวชระเบียนประกอบกัน คำแปลควรจัดชุดให้ตรงกันทั้งวันที่รับบริการ รหัสรายการ และยอดเงิน เพื่อให้ผู้พิจารณาสินไหมเทียบเอกสารได้โดยไม่ต้องขอข้อมูลเพิ่ม

หมายเหตุสถานะกฎหมาย: ประเทศไทยยื่นภาคยานุวัติสารเข้าเป็นภาคีอนุสัญญากรุงเฮก ค.ศ. 1961 (Apostille) เมื่อ 30 มิถุนายน 2569 และอนุสัญญาจะมีผลบังคับใช้กับประเทศไทยในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2570 (ที่มา: HCCH) ก่อนถึงวันดังกล่าว คำแปลและเอกสารยังต้องผ่าน การรับรองของกรมการกงสุลและสถานทูตปลายทางตามลำดับเดิม